چند روز پيش بود كه به يكي از دوستام زنگ زدم تا حالي ازش بپرسم كه بهم خبر داد كه بالاخره بعد از كلي اعصاب خوردي و بدبختي با BF اش بهم زد. قابل توجه كه فقط سه ماه باهاش دوست بود، آخه مي دونيد اين دوست ما همه ي BF هاش تاريخ انقضا دارن و طولاني ترين تاريخ اعتبارشون 6 ماهه !!!!!(به جون خودم من اهل اين قرتي بازيها نيستم)

البته از يه چيزش خيلي خوشم مياد اونم اينه كه به هيچ كس دل نمي بنده و اين خودش قابل تحسينه.(دوستمو ميگم)

خلاصه اين كه منم خيالم راحت شده بود كه ديگه با اين مسائلي كه اين پسره واسش درست كرده و اعصابي كه ازش خورد شده حداقل واسه يه مدتي قيد اين كارا رو ميزنه اما نمي دونستم كه اين بنده خدا پشت كار خوبي داره و به اين آسوني ها دست از تلاش برنمي داره و بيدي نيست كه با اين بادا بلرزه (خب الان ميگم هولم نكنيد).

 آخه پريشب زنگ زد و گفت كه سه شنبه مياي بريم بيرون؟ منم دو زاريم افتاد كه پاي كسي درميونه وقتي زير زبونش رو كشيدم ديدم ماشاا... خانم با يه دست چند تا هندوونه بلند كرده، با 2 نفر تو يه روز قرار داره !! تازه ميخواست واسه ي آقايون گرامي كادوي ولنتاين هم بخره ( خدا شانس بده يكي دو تا دو تا يك هم مثل ما..).

جداً ما كه نفهميديم اين ملت به چي ميگن عشق؟( شما فهميديد به منم بگيد ) آخه مگه ولنتاين روز عشاق نيست؟ اون وقت هر ننه قمري رو مي بيني ادعاي عاشقي ميكنه واسه ي معشوقِ كشكيش كادو مي خره ! ( منظورم اين دوستم نبود آخه مي دونم كه اصلا اهل عشق و رومانتيك بازي نيست، اين كاراشم واسه خوش گذرونيه) بابا هر چيزي يه قاعده اي داره مرگ من اين كارا رو نكنيد. عشق تو فرهنگ ما ارزش زيادي داره و از جايگاه خاصي برخورداره( چه فيلسوفانه!! ) عشق كه كشك نيست كه تو هر بقالي اي پيدا بشه. بيخودي اداي عاشقا رو در نيار كه اصلاً بهت نمياد( خودش ميدونه با كي بودم)

خيلي وقتا آدما تصور مي كنن كه عاشقن و اسم هر احساس خام و زودگذري رو عشق مي ذارن. خيلي وقتا هم هوس رو با عشق اشتباه مي گيرن (كه اين يكي مي تونه خيلي خطرناك هم باشه).

اي بابا ما كه به اين سن رسيديم تا حالا روز ولنتاين نه كادو داديم نه گرفتيم.( اينو مي گم بلكه يه ننه قمري هم دلش به حال ما بسوزه يه تبريك خشك و خالي بگه). خب لابد به قول دوستم از بي بخاريه خودمه؟! اما من اسمش رو بي بخاري نمي ذارم حالا اگه شد يه روز همه چيز رو توضيح ميدم.

اما كلاً دوست داشتن قشنگه اگه صادقانه و بي طمع باشه. به نظرم تو زندگي هاي امروز حتي يك ضرورته كه گاهي ناديده گرفته ميشه و معمولاً هم به خطا ميره.( حالا راه نيفتيد تو خيابونا دنبال ضرورتتون بگردين)

اي كاش روزي بياد كه دوست داشتن فقط به خاطر دوست داشتن باشه.