شنبه 11 شهریور1385
دلم لَك زده واسه سر سوزن پاكي و صداقت.
مي دونستي؟
نگو باز دارم يه ساز جديد ميزنم واسه رقصوندنت چون ديگه خيلي وقته كه صداي ناله هام روُ با ساز اشتباه ميگيري.
ميدونم تقصير خودت نيست؟! بهونه نيار٬ خودتو تو لذتهات غرق كردي ولي منو با خودت نكش.
هوس.... چيزي كه خيلي ازش مي ترسم.( گوشتو بیار جلو... تو دچارشی. به این مرض معتادی. باهاش خوشی. ولی من با هیچی خوش نیستم حتی با خوبی)
نوشته شده توسط دخترك در ساعت 21:18 | لینک
|
